środa, 6 czerwca 2018

Filipiny. Wyspa Siargao


Cześć



Niestety będę musiał zrobić trochę na opak :). A czemu zaraz wam wyjaśnię. Jak wiadomo staram sie opisywać po kolei nasze przygody lecz tym razem zanim dokończę wam o naszym wyskoku na wyspę Luzon, to między postami wrzucę post o wyspie Siargao, która to  nie oszukujmy się została naszym faworytem na Filipinach.
 Ale od początku, po powrocie z Luzonu i ogarnięciu wszystkiego pomyśleliśmy że skoro dzieci mają jeszcze wakacje to damy radę zaliczyć jeszcze jedną wyspę. Wybór nie  był trudny wcześniej juz wiedzieliśmy że chcemy pojechać na Siargao.Zeby sie tam dostać jak zawsze musimy spędzić pół dnia z naszej wyspy w drodze do Cebu. W  Cebu na Lapu-Lapu załatwiamy półroczne wizy z czego bardzo się cieszymy bo w innym urzędzie imigracyjnym chcieli łapówkę i musieliśmy przedłużać co dwa miesiące. Po załatwieniu formalności łapiemy taryfę i pędzimy do Pier nr 1. Tu okazuje się że biletów na dziś do Siuragao już nie ma, ale byliśmy na to przygotowani. Spędzamy noc u znajomych na Lapu-Lapu i dnia następnego o godz 19 zaczynamy naszą przygodę. Prom jak prom normalny  nienormalne jest tylko to że wszystkie łóżka w najtańszej klasie są na otwartym pokładzie :). Trochę szok bo tak jeszcze nie płynęliśmy ,ale kiedyś musi być ten pierwszy raz. Okazuje sie że pomysł bardzo dobry bo temperatura na otwartym morzu znośna a w klimatyzowanych kajutach po 17 stopni.


W mieście  Siuragao na wyspie Mindanao  jesteśmy o 3.30 rano  wszyscy zaspani schodzimy ze statku, Kasia wychodzi przed bramki i kupuje bilety na następny prom. O 5.00 ruszamy dalej :) wyspa na którą płyniemy  jest  "niedaleko"  następne 4 godz nudzimy się jak mopsy. Wreszcie docieramy  na miejscu witają nas Ala i Tomek nasi znajomi z Bantayanu którzy się tu przeprowadzili. Można użyć określenia że nie błąkamy się jak dzieci we mgle. Znajomi ogarnęli wszystko. Bierzemy trajka lecimy po skutery i dalej na kwaterę do miejscowości Pilar. Tam właśnie mieszka Ala i Tomek plus z drugiej strony Marcin bo tak się złożyło że mieszkamy chwilowo na jednej ulicy wszyscy. Marcin jak się okazało jest lub był jak kto woli naszym sąsiadem z pod Skierniewic :) Ha jaki ten świat mały



Kwatera może z zewnątrz nie wygląda okazale, ale pierwsze wrażenie może być mylne i w naszym przypadku tak było. Chata co prawda z drewna z ogromnym pokojem ogromną kuchnia i wszystkimi udogodnieniami jakie sobie można wymarzyć. Taras z dostępem do wody




Dla nas ważne mieliśmy bieżącą wodę, co naprawdę jest tu rarytasem bo jest jakaś awaria i wszyscy noszą w bańkach. Cały ten luksus mieliśmy za 1500 peso za dobę  czyli jakieś 110-120 zł. A dodać muszę że Siargao jest wyjątkowo drogie i naprawdę zwykłe pokoje zaczynają się od 2000 peso. My jak się później okazało mieszkaliśmy w domu letniskowym bardzo zamożnego filipińczyka który zagląda tu jak są zawody rybackie. Przez resztę czasu dom stoi pusty opiekuje się nim jedna rodzina, a wczasują się tam tylko turyści z polecenia lub znajomi właścicieli. Tu specjalne  podziękowania dla naszych znajomych Na bookingu nie znajdziemy tej kwaterki.
  Zostaliśmy tam osiem nocy i to wystarczyło ażeby zakochać się w tej wyspie. Oczywiście narazie się tam nie przeprowadzimy bo uwaga: na 5 większych miejscowości rozsianych po wyspie jest jedna apteka, szkoła dla naszych córek jest jeszcze w budowie a to jak wiadomo jest dla nas priorytet. Ceny za wynajem domku potrzebnego dla naszej czwórki niestety by nam strasznie zawyżyło miesięczne wydatki, a na to nie możemy sobie pozwolić.
  W sumie osiem wspaniałych dni codziennie inna plaża do odwiedzenia : plaża Magpupungko oferuje baseny skalne w czasie odpływu morza, miejscowość Santa Fe i jej plaże, Pacifico Beach, tu mamy ogromne fale, Alegria Beach to dla zakochanych i inne które  mogę polecić wszystkim którzy zdecydują się ją odwiedzić. Żeby było najprościej to zaraz po przyjeździe udajemy się z miejscowości Dapa do General Luna. GL to jest takie turystyczne miasteczko jak u nas Santa Fe i w innych miejscowościach białych nie spotkamy, chyba że są fajne plaże i ktoś zapuści się skuterem na rozpoznanie wyspy.
  O piątce polaków mieszkających na stałe na pewno usłyszycie, zresztą jest duża szansa że własnie od nich wynajmiecie skutery bo po co dorabiać obcego skoro można swojego. A przy okazji macie większe szanse na poznanie mało odwiedzanych miejsc bo oni je znają a miejscowi nie zawsze się tym chwalą.
 Ja osobiście dodać muszę że urzekła mnie plaża w Santa Fe  nie tym gdzie mieszkamy ale  tam na Siargao mają taką samą miejscowość o tej samej nazwie :). Tu to tylko rurka maska i płetwy, nie ma fal woda nie uwierzycie ale od 35 w górę. Dla mnie bajka, są domki przy plaży do wynajęcia. Z tym że pamiętać trzeba to jeszcze wioska za wiele tam nie ma, a do G Luna na balety jakieś 12 km jak dobrze pamiętam.
 Tak zielonej wyspy i tak czystej jeszcze nie widzieliśmy, ciężko było spotkać pustą butelkę plastikową wyrzuconą na pobocze, w sklepach przeważają torby papierowe wiec następny problem z głowy. dochodzę do wniosku że najbardziej brudzą Filipińczycy na gościnnych występach i turyści.



taras w naszym homestay-u jako ciekawostka powiem że skacząc z pomostu mój głebokościomierz na ręku pokazał 6 metrów a nie dotknąłem dna :o


Pierwsze zdjęcie w poście też jest z tego samego miejsca . Takie zachody słońca mieliśmy codziennie


Po wyspie śmigaliśmy dwoma Hondami Beat wypożyczonymi od naszego rodaka Marcina po 300 peso za  dzien sztuka


Kuchnia w naszym domku full wyposażona, a tak zapełnionej lodówki nie powstydził bym się w Polsce.


Sprzęt wędkarski ale tylko na grube ryby typu żaglice, tunczyki itp wielkie stworzenia


Kącik telewizyjny który opanowały nasze córki z 50 kanałami


nawet nie wiem jak połowa tego się nazywa :) , ale na pewno jest to związane z tymi połowami


Gdzieś tam w wysokich dolinach :)


widoki przecudne




Powyższe trzy fotki to plaża i woda w Santa Fe cud, miód


następna plaża, nie pamiętam nazwy. Ale taras z którego robię zdjęcie ma oryginalną nazwę "Widok za milion  baksów " zdjęcie tego nie oddaje , lecz widok na żywo już tak
 

i następna plaża Alegria na samej północy wyspy tu już tylko lokalni w liczbie widocznej na zdjęciach


Atrakcja turystyczna :) wodospad znajduje sie też na północy wyspy i jest bardzo dobrze oznaczony przy drodze głównej nie sposób go ominąć.


 znowu dwa zachody  :)



tak tak jest egzotyka są węże, bywają warany tylko małp nie widzieliśmy


Śniadanie a raczej kawa z moją druga połową :)


Czy biali wzbudzają sensację. Nie , ale dwie białe dziewczyny w wieku ok 10 lat już tak



Jesteśmy w miejscu gdzie próbuje przywrócić się  krokodyle do ich naturalnego środowiska, jedyne miejsce na wyspie gdzie bałbym się wejść do wody



I następna atrakcja podziemna rzeka, przejście jaskinią stopień trudności b. duży dla mojej żony my z dziećmi nieźle się uśmialiśmy. Choć całe przejście trawa może 20 minut naprawdę fajna przygoda


Trybuna dla sędziów w czasie zawodów surferów, poniżej widok z trybuny



a to ich oaza lub mekka tu się uczą,pija, kopulują :o


I w tym momencie mógłbym zakończyć wpis o Siargao, ale niestety zdjęcie poniżej przedstawia nas uśmiechniętych przed wejściem na prom. Jeszcze wtedy nie zdawaliśmy sobie sprawy że będzie tak cięzko .

Po przepłynięciu z Siargao na Siuragao dowiedzieliśmy sie że trasa która tu przypłynęliśmy z Cebu jest wkupiona na następne dwa dni. A że prom odpływa o 19 wiec musieli byśmy gwizdać trzy pełne dni. Oczywiście mapa w ruch jakaś informacja od lokalsa i juz pędzimy do portu Lipata który jest około 12 km na północ od Siuragao. Dojechaliśmy jest nawet prom który nas interesuje do San Ricardo, ale co z tego skoro Kaśka stoi godzinę w kolejce a nie przesunęła się nawet o centymetr.


Filipiny rządzą się swoimi prawami i kolejka jest ale każdy nowy wpycha się bez kolejki. Żona grzecznie informacje mi przekazała, ale ja już grzeczny dla Filipów nie byłem :) dałem upust mojej adrenalinie i pani obsłużyła nas bez kolejki. Pewnie wszyscy sobie pomyśleli jaki ze mnie burak, ale wiecie co mam to gdzieś nie będę stał jak pała z dwójka dzieci i czekał aż łaskawie pani z okienka sprzeda bilety wszystkim którzy jej wciskają parę peso w kieszeń. No dobra bilet jest wsiadamy na prom i ruszamy całkowicie w nieznane nowa wyspa nowa trasa wszystko nowe :). Dopływamy do San Ricardo udaje nam się złapać autobus do Sogod. Jest ciemna noc, kierowca pędzi jak oszalały, każdy się w duchu modli a moja córka wypala że musi do toalety. Pytamy biletera kontrolera czy planowany jest jakiś postój a on że to tylko około 3 godzin i postojów brak. No dobra obmyślamy plan jak jej ulżyć i w momencie kiedy robię jej parawan z ręcznika autobus staje wysadza kogoś. Takiej okazji nie mogliśmy przepuścić Karolinę bach za okno ja za nią, Kaśka w krzyk żeby nie odjeżdżał i dopiero jak biedactwo załatwiło swoją potrzebę na poboczu przy wszystkich, konduktor podał mi ja z powrotem przez okno. Taki hard core zdarza nam się bardzo rzadko. Udało się dojechaliśmy do Sogod, ale tu psy dupami szczekają nic nie ma, wiec szybko kilku pasażerów włącznie z nami daje extra kasę za extra kurs i lecimy do następnej miejscowości. Miejscowość Bato wysiadamy wszyscy na przystanku a tam szczury ganiają koty :o  tak tak nie na odwrót.Masakra przed nami jeszcze droga do Ormoc ale mini van pojedzie za holendarną cenę. wszyscy szukają chętnych na kurs żeby było taniej.o 2 w nocy jak już się ułożyłem spać koło jakiejś filipinki na ławce przychodzi córka i mówi że kierowca ma komplet i możemy jechać. Do Ormoc dojechaliśmy na 3,30 z marszu poszliśmy do hotelu. Mogli byśmy pociągnąć podroż dalej i pojechać do Palompon,  ale Ormoc jest sporym miastem wiec postanowiliśmy zostać tu jeden dzień żeby zrobić zakupy.
  Dwie doby później płynęliśmy już  z miejscowości Palompan na wyspie Leyte do miejscowości Polambato na wyspie Cebu


Gdzieś tam przed nami jest Cebu :), towarzyszy nam parka jakichś ptaków które lecąc przy statku wyłapują wystraszone rybki. Po dopłynięciu czuliśmy się jak u siebie choć prze nami jeszcze podróż trajkiem do następnego portu Hagnaya i już wtedy na naszą wyspę Bantayan


Trasa czerwona to trasa którą wybraliśmy ze względu na stopień trudności. Czyli długo ale bez stresu,
kolor niebieski jak dobrze wystartujemy to jeden gwizdek umęczymy się, ale czy będziemy szybciej nie gwarantuję. Za to nie ma takiego oblężenia i jest duża szansa że będzie to przygoda życia :)


Kontakt

Pitchers@hoga.pl

fb/koziolkiwazji

wtorek, 22 maja 2018

Filipiny. Wycieczka Luzon Baguio

Siemka





   Gdy już trochę ochłonęliśmy z emocji po "ukrzyżowaniu" nadszedł czas na podróż w typowo naszym stylu czyli nie wiadomo  czym gdzie i na jak długo :)  Padło na Filipińskie góry w których jak do tej pory nie byliśmy. Wybór nadal jest jednostronny z dość prostej przyczyny. Tylko żona interesuje się trochę tym dokąd jedziemy  :) . My z córkami to tak możemy tymi autobusami i cała resztą środków transportu objechać ten Luzon, bez wysiadania :) . Ale nie na tym  zabawa polega czasami trzeba coś zobaczyć. Skierowaliśmy nasze kroki na północ, z tym że podzieliliśmy trasę na dwa etapy. Pierwszy do Baguio póżniej Sagada i Buskalan. I tu miła niespodzianka autobus do naszej miejscowości Baguio odchodził z tego samego terminala co poprzedni do San Fernando Pampanga. Sporo ułatwia to poszukiwania a uwierzcie mi na słowo dworców autobusowych jest dużo a przewoźników jeszcze więcej i każdy oferuje inną destynację wiec jest trochę zachodu żeby to ogarnąc




Dziewczyny generalnie nie widzą problemu ani chyba dużej różnicy w tym czy jedzą w dobrej knajpie czy na podłodze przy ulicy. ( Niech te płytki was nie zmylą to tylko taka ładna podłoga przy samych kasach a ludzie za dziewczynami stoją w kolejce po bilet )

Co by nie mówić rozsądne wyjście 6 godz a nie 4 jak sugeruje nawigacja wystarczy żeby wysiąść i przeklinać cały świat za trudy podróży.



Ostatnie dwie godziny jazdy to serpentyny tak zakręcone że błędnik szaleje :) . Ciekawostka z podróży to autobus zatrzymuje sie tylko na przystankach swojej firmy które mają nawet te same kolory. Zwróćcie uwagę na ścianę za dziewczynami i dalej jest nasz autobus.

 Zdjęcia powyżej i poniżej przedstawia oczywiście w bardzo ograniczonym stopniu historię naszego przewoźnika to bardzo stare zdjęcia zrobione na jednym z postojów.

 Dobra ile można o trasie wszyscy się domyślają pewnie że lekko nie jest i to , lecz 6 godz później już pod wieczór dotarliśmy do tego Baguio i nagrodą był fajniutki pokój w Bed and Bath at Station120 za rozsądną cenę (biała pościel).


 Do czego można by porównać to miasto ano do naszego Zakopanego :). Jeden wielki bazar wrażenie nie za ciekawe. Wielkość miasta nie chcę mi się sprawdzać , ale 8 McDonald s-ów mówi samo za siebie. Turystów sporo, ale już nie białych. Samo miasto ma bardzo ciasną kubaturę, jest bardzo duża różnica wzniesień. Przykładem może być galeria handlowa i to całkiem spora. Wchodzimy z poziomu zero i idąc do końca korytarzem dochodzimy do tarasów gdzie mamy 4 pietra w dół. Na romantyczne spacery nie za ciekawie, ale już na górskie wycieczki super. Atrakcje jakieś są, moja żona zawsze coś znajdzie :).
 I tak w/g Google jest ich sporo nas zainteresowały 4. Pierwsza to nawiedzony dom :)






I tu niestety trzeba się posiłkować wikipedią jak ktoś ciekaw. Ja mogę tylko napisać tyle że właściciel pała zamkną dom przed zwiedzającymi (widocznie ma za dużo kasy) pocałowaliśmy kłódkę przy bramie, ale żona gdzieś znalazła historię domu i nam po krotce streściła. zależy kto w czasie wojny był właścicielem ( która armia ) domu ten dopuszczał się tam okropnych czynów,  plus później chwile stał pusty wiec dochodziło do rzeczy niewyobrażalnych. A na dodatek wynajmowały go ekipy produkujące filmy i nakręcały w nim horrory. Ps. zapomniałem dodać że był też burdelm przez jakiś czas :) Ciekawa historia, ale niestety wejść nie można  to i z duchami nie pogadaliśmy.
 Dalszy punkt programu to Cementary of Negativism, po spolszczeniu będzie to Cmentarz Emocji Negatywnych. W praktyce to wygląda tak że mamy małe nagrobki z przeróżnymi figurkami a na płycie wyryta mamy naszą negatywną myśl której chcemy się pozbyć.




















Dodać trzeba że Cmentarz jest położony na terenie "obozu" i decydując się na wizytę tam mamy możliwość pozwiedzać jeszcze inne rzeczy .
 Następna atrakcja to Valley of Colors  czyli kolorowa wioska. Miedzy atrakcjami jeździmy taksówkami w końcu "ksywa" nadana przez moją żonę zobowiązuje ceny naprawdę niskie odległości spore  co przy tych różnicach terenu na spacer  nie polecane.
Wioska  sama w sobie nic do zaoferowania nie ma poza potwornym smrodem nawet nie będę kłamał
 zdjęcie wioski robi się z drogi i wtedy efekt jest fajny ale jeśli przekroczymy  wiszący most łączący wioskę z drogą cały urok tego miejsca pryska jak banka mydlana. Czujemy jak wchodzili byśmy do szamba odór niesamowity, tak naprawde to takie typowe górskie slamsy.








powrót do miasta mamy już obczajony wracamy jeepneyem, atrakcji jak na jeden dzień starczy


jeszcze jakiś pomnik ku pamięci jakiego s patrona miasta


truskaweczki dobre i to naprawdę tak jak u nas w Polandi,



obiad gdzieś na mieście w miejscowej knajpce na tarasie, na który można się było dostać oknem. Niesamowite :). W tej knajpie zaskoczyła nasz też kasjerka po jakichś 10 minutach od zapłacenia rachunku (żeby nie było płaci się z góry ) przyszła do nas i oddała nam 70 peso twierdząc że się pomyliła na naszą niekorzyść (około 5 zł) . Wiara w ludzi czyni cuda :)))



Autobusów nie za dużo , ale nasz do Sagady o 8.30 jest z tym że nie cieszmy sie przedwcześnie :(



Nocny market z warzywami i owocami .Trzeba przyznać że wszystko dużo tańsze jak u nas na wyspie, ale oni tu maja obsadzone każde zbocze na tych górkach wiec i towar sporo tańszy


Info praktyczne Baguio nie zachwyca ale można złapać chwilę wytchnienia w podróżny
  Możemy pojechać prosto z Manili do Sagady, Bontoc lub Banaue  mamy nocne autobusy,
  albo robimy to na dwa razy z noclegiem w Baguio wybór należy do was
   teoretycznie zaoszczędzamy jeden nocleg. w praktyce nie sądzę że po całej nocy w autobusie
   ktoś będzie zdolny śmigać po jaskiniach.
  Hoteli cale mnóstwo myślę że bez rezerwacji sie obejdzie

kontakt

pitchers@hoga.pl

fb/koziolkiwazji